Peygamberimizin Kedi sevgisi

Peygamberimizin Kedi sevgisi

Kedi beslemek sünnettir. Hz Muhammed, (asm) Uhud seferinde, ordunun önüne yavrularını emziren bir kedi çıkınca, kedinin başına ezilmemesi için bir nöbetçi dikip koca bir orduyu o kedinin etrafından dolaştırmış. Ve seferden döndüğünde o nöbetçiden kediyi istemiş ve sahiplenerek adını Müezza koymuş.

Siyah beyaz bir Habeş kedisiymiş Müezza. Ağzının içinde üst damağında lekeleri varmış. Bu sık rastlanmayan damağında leke olan kedilerin Müezza’nın soyundan geldiği kabul edilir. Müezza, muhtemelen bir sokak kedisiydi ve Mekke’nin sıcak kavurucu çöl sokaklarından Hz. Muhammed’in ilgisi ile kurtulmuştu.

Hz Aişe annemizin naklettiğine göre: Hz. Muhammed, kedisi Müezza’yı o kadar çok severmiş ki, Müezza bir gün sedirde oturan Hz. Muhammed’in giysisinin ucunda uyuya kalmış. Her kedi dostu gibi uyuyan bu güzelliğe kıyamayan Hz. Muhammed, Müezza’yı uyandırmaktansa giysisinin ucunu usulca keserek kalkmayı tercih etmiş. Hz. Muhammed, kedisi Müezza içtikten sonra kapta kalan su ile abdest alacakken Sahabe-i Kiram Ebu Nuaym “Ya Resul o sudan kedi içti” deyince, Resulullah “Onlar en temiz ağıza sahiptirler” buyurmuş ve abdest almıştır. (1)

Hadis-i Şerifler:

Bir gün bir sohbet esnasında Resûlullah efendimiz yanındakilere:

“Hubbül hırratı minel iman” yani “Kediyi sevmek imandandır” buyurmuş. “Niçin?” diye sormuşlar. “Ebu Hureyre bilir” demiş başka bir şey söylememiştir.

“Bir kadın, bir kediyi kapalı bir yere hapsetti. Kediye yiyecek, içecek vermedi. Dışarıda bir şey bulup yemesi için serbest de bırakmadı. Kedi öldü ve kadın da bu yüzden Cehenneme müstahak oldu.” (Buhari, Müslim).

Davud İbnu Salih İbni Dinar et-Temmar (ra), annesinden anlatıyor: “Efendim beni, Hz. Aişe (ra)’ya bir miktar yemekle gönderdi. Gelince Hz.Aişe’yi namaz kılıyor buldum. Bana, elimdekini koymamı işaret etti. (Ben de bıraktım). Ancak bir kedi gelerek üzerinden yedi. Hz. Aişe (ra), namazından çıkınca, kedinin yediği yerden yemeği (bir miktar) yedi. Sonra da şu açıklamayı yaptı: “Resulullah (sav): “Kedi necis değildir, o sizi çokça dolaşan birisidir” demişti. Ben ayrıca Resulullah (sav)’ın kedinin artığıyla abdest aldığını gördüm.” (Ebu Davud, Taharet 38,76)

“Yeryüzündeki mahlûklara acımayana, göktekiler acımaz.” (Taberani)

“Merhameti olmayana merhamet edilmez.” (Buhari)

“Eshab-ı kiram dediler ki: Ya Resulallah, hayvanlara iyilikte de, sevap var mıdır? Peygamber efendimiz, “Her canlı hayvana yapılan iyilikte sevap vardır” buyurdu.” (Buhari)

Kaynak: (1) Haber7 internet sitesinden alıntıdır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.