Dilin afetleri

Alemlere rahmet sevgili Peygamberimiz (asm): 

“Müslüman, diğer müslümanların onun elinden ve dilinden emin oldukları kimsedir” (Buharî, İmân, 4, 5; Rikâk, 26; Müslim, İmân, 64, 65; Ebû Dâvud, Cihâd, 3; Tirmizî, Kıyâme, 53, İmân,13) buyurmaktadır.

Yine Ebu Hureyre (radıyallahu anh) anlatıyor: “Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki:

“Allah’a ve ahiret gününe inanan kimse ya hayır konuşsun  ya da sussun.” [Tirmizî, Kıyamet  51, (2502).]

Tirmizî’nin İbnu Ömer (radıyallahu anhümâ)’den yaptığı diğer bir rivayette,  Resulullah: “Kim susarsa kurtulur” buyurmuştur.

Açıklama:

İnsanın her sözü kaydedilip yazıldığı ve kıyamet gününde her kelamdan hesap verileceği için, ahirete inananların , hesabı kolay olan hayır konuşmaları tavsiye edilmektedir. Yani, kişi konuşmak isteyince önce bir düşünmeli, söyleyeceği zarar getirmeyecekse konuşmalı, zarar getirecekse susmalıdır. Zarar getirmesi, harama, mekruha götürmesi veya fesada sebep olmasıdır. Öyle ise bu ihtimallerin bulunmayacağı veya hayrın açık ve belirgin olduğu söz söylenebilir. Hatta mübahda dahi sükut  tavsiye edilmiştir. Çünkü o da mekruh ve hatta harama müncer olabilir. (1)

Bu hadîsler ışığında dilin afetlerini inceleyelim inşaallah

Dilin afetleri nelerdir?

1- Allah’a Küfür etmek

2- Küfür olduğu bilinen sözü söylemek

3- Yalan konuşmak

4- Arkadan konuşmak

5- Söz getirip götürmek,

6- Alaylı konuşmak

7- İnsanlara sövmek

8- Zina hakkında konuşmak

9- Halka lanet okumak

10- İnsanları kötülemek

11- Çekişmek, dövüşmek

12- Kinaye yolu ile yalan söylemek

13- Batıl söz söylemek

14- insanları birbirine düşürmek

15- Öfkeli söz söylemek

16- Ezan okunurken konuşmak

17- Namazda konuşmak

18- Hutbe okunurken konuşmak

19- Tuvalette konuşmak

20- Cima ederken (ilişki esnasında)  konuşmak

21- Müslümana beddua etmek

22- Camide dünya işleri hakkında konuşmak

23- Başkasına kötü lakap takmak

24- Yalan yere yemin etmek

25- Allah’tan başkasına yemin etmek

26- Emirlik veya Kadılık istemek (Makam istemek)

27- Kuran-ı Kerim’i kendine göre tefsir etmek

28- Başkasının sözünü kesmek

29- Başkalarının yanında fısıltı ile konuşmak

30- Hicv ile şiir söylemek

31- Fasığa yahut zımmiye selam vermek

32- Boş söz söylemek

33- Günah işlenmesine izin vermek

34- Şaka yapmak (2)

 

Kaynaklar: (1) Kütüb-i Sitte Hadis Ansiklopedisi – İbrahim Canan

(2) Marifetname – Erzurumlu İbrahim Hakkı 

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.